REGULAMIN AKCJI

1. Akcja będzie przeprowadzona pod nazwą TALAR NADBAŁTYCKI.
2. Akcja ma charakter promocyjny.
3. Akcja trwać będzie od dnia 01.07.2011 do dnia 15.09.2011.
4. Akcja polega na wprowadzeniu do obiegu żetonu monetarnego o nominale 10 TALARÓW.
5. Żeton o nominale 10 TALARÓW wykonany jest z mosiądzu w kolorze złotym, (średnica około 40 mm). Zaprojektowany został przez AGENCJĘ PROMUJĄCĄ MIASTA.
6. Pomysłodawcą i organizatorem Akcji jest PHU BS działająca we współpracy ze Starostwem Kamieńskim.
7. Patronat nad przedmiotową Akcją objął Starosta Kamieński.
8. Emitentem i dystrybutorem żetonów monetarnych jest PHU BS.

9. Współorganizator Akcji poprzez umowy z przedsiębiorcami działającymi na terenie Gminy - Miasta Międzyzdroje, stworzy sieć punktów, w których w okresie trwania akcji będzie można:
   • wymienić żetony na towary i usługi o równowartości 10 złotych za każdy żeton,
   • wymienić żetony na pieniądze otrzymując 10 zł za każdy żeton.
   • nabyć żetony wpłacając kwotę 10 złotych za każdy żeton (nie więcej jak 5 sztuk jednorazowo) jednakże nie inaczej niż podczas transakcji z przedsiębiorcami biorącymi udział w akcji. W celu ułatwienia identyfikacji przedsiębiorców biorących udział w akcji punkty te zostaną oznaczone naklejką "Tu honorujemy 10 TALARÓW NADBAŁTYCKICH".
10. Wymiany żetonów monetarnych "10 TALARÓW" na 10 złotych za każdy żeton będzie można dokonać w do 30.09.2011 (decyduje data dostawy ). Żetony monetarne dostarczone po tym terminie nie będą przyjmowane do wymiany. Powyższe nie dotyczy przedsiębiorców, którzy podpisali umowy z PHU BS, o których mowa w punkcie 10, dla których termin zwrotu żetonu określa umowa.

11. Żeton "10 TALARÓW" nie zastępuje prawnych środków płatniczych. Jego przyjmowanie jest dobrowolne.
12. Organizator Akcji zastrzega sobie prawo do przerwania Akcji Promocyjnej "TALAR NADBAŁTYCKI" bez podawania przyczyn z zachowaniem praw posiadaczy żetonów "10 TALARÓW" do ich wymiany na 10 złotych w terminie do 30.09.2011 r. na wyżej podanych zasadach.
13. Posługiwanie się wizerunkiem żetonu monetarnego "10 TALARÓW", jak i poszczególnymi jego elementami wymaga każdorazowo zgody Organizatora Akcji.

Pobierz dokumentację:

GENEALOGIA

Lokalne "waluty" funkcjonują od lat w takich krajach jak USA czy Kanada, spotkać się można z nimi także w Niemczech.

Waluta lokalna odrodziła się także w Polsce po kilkudziesięciu latach niebytu, już nie z potrzeby ekonomicznej, tj. uzupełnienia obiegu pieniężnego, ale jako nowy środek promocji miast i gmin oraz atrakcja turystyczna. Stanowi to także bardzo interesujące zjawisko w numizmatyce i kolekcjonerstwie.

Powiat Kamieński i Gmina Międzyzdroje już wkrótce dołączą do innych regionów w Polsce i będą mieć swojego talara- ma to swoje podłoże historyczne i odzwierciedlenie w dalekiej przeszłości naszego regionu.

TALAR był dużą monetą o masie ok. 22g., następnie nieco mniejszej, początkowo stanowiącą równowartość złotego dukata, bity od schyłku XV w., różnorodne talary były głównie monetą w handlu międzynarodowym, na Bliskim Wschodzie i w Etiopii używano talarów europejskich (zwanych talarami Marii Teresy) do poł. XX w., w Polsce talary były bite (z przerwami) 1529-1814, w XVIII w. w Polsce talar zawierał 8 zł lub 240 gr., od 1794 -- 6 złotych.

Talar cesarza Maksymiliana I

Nazwa pochodzi z języka niemieckiego: Thaler jest skróconą formą przymiotnika joachimsthaler, pochodzącą od nazwy miejscowości w Czechach Joachimstal (obecna nazwa: Jáchymov). Od talara z kolei, poprzez czeską nazwę tolar, pochodzi m.in. współczesna nazwa dolar.

W Prusach począwszy do połowy XVIII wieku system monetarny oparty był na talarze dzielącym się na grosze. Do 1821 roku istniały dwa równoległe podziały talara:

• 1 talar=12 dobrych groszy
• 1 talar=30 srebrnych groszy=360 miedzianych fenigów

Ostatecznie po ujednoliceniu w 1821 roku pozostał tylko podział na 30 srebrnych groszy, który został wyparty w 1871 roku przez markę niemiecką.

Twórcą nowoczesnego państwa pruskiego był Fryderyk Wilhem zwany Wielkim Elektorem, który w wyniku pokoju westfalskiego w 1648 uzyskał wschodnią część Pomorza Zachodniego, Magdeburg, Halberstadt, Minden i Kamin. W 1657 korzystając z potopu szwedzkiego i osłabienia Rzeczypospolitej na mocy traktatu welawsko-bydgoskiego Wielki Elektor uzyskał suwerenność Prus Książęcych od Rzeczypospolitej.

Pomorze - kraina historyczna na terenie Polski i Niemiec, u ujścia Reknicy, Odry i Wisły do Morza Bałtyckiego. Nazwa regionu (kasz./pom. Pomorskô, Pomorzé, łac. Pomerania, niem./szw. Pommern) wywodzi się od geograficznego położenia regionu. Pomorze obejmuje znaczny obszar w północnej części Rzeczypospolitej i Niemiec. Obejmuje Pomorze Przednie, Rugię, Pobrzeże Szczecińskie, Pobrzeże Koszalińskie, Pomorze Gdańskie.

        Większa część Pomorza znajduje się w granicach Polski, w obrębie województw: zachodniopomorskiego, pomorskiego i kujawsko-pomorskiego. Niewielkie fragmenty regionu znajdują się w województwach: wielkopolskim i lubuskim. Po stronie niemieckiej znajduje się Pomorze Przednie. Jego terytorium w całości znajduje się w obrębie kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie. Podział ten ukształtował się w wyniku trzech konferencji pokojowych (Teheran, Jałta, Poczdam), kończących II wojnę światową.

Największe miasta Pomorza to: Gdańsk, Szczecin, Gdynia, Elbląg, Koszalin, Słupsk, Grudziądz i Strzałów. Duże znaczenie historyczne mają również: Wołogoszcz, Gryfia, Kołobrzeg, Stargard Szczeciński, Wolin i Kamień Pomorski.

Porty morskie Pomorza o największym przeładunku to: Szczecin-Świnoujście, Gdańsk, Gdynia, Police, Kołobrzeg.
Najprostszy i najbardziej rozpowszechniony podział dzieli Pomorze na dwa główne regiony:

• Pomorze Zachodnie
• Pomorze Gdańskie (Pomorze Nadwiślańskie)

Podział ten ukształtował się w średniowieczu, gdy region gdański został zajęty przez Polskę, a region zachodni - tylko zhołdowany. Podział ten został podtrzymany przez dalsze dzieje.W skład Pomorza Zachodniego wchodziły księstwa, od których nazw wzięły kolejne części regionu:

• Pomorze Szczecińskie (Pomorze Nadodrzańskie, na bazie Księstwa Szczecińskiego)
• Pomorze Przednie (Pomorze Wołogoskie, na bazie Księstwa Wołogoskiego)
• Rugia (Pomorze Rańskie, na bazie Księstwa Rugii)

Pojawiły się również obszary przejściowe, które formalnie nie należały do żadnej ze stron: ziemie lęborska i bytowska.

Na Pomorzu Gdańskim natomiast powstał podział na Bory Tucholskie, Kaszuby i Kociewie, jednak był on uwarunkowany tradycją, a nie podziałem terytorium.

Pobierz dokumentację:

HISTORIA

W średniowieczu region zamieszkiwany był przez słowiańskie plemiona: Pomorzan (Kaszubów) w części przedodrzańskiej oraz Połabian (Ranów, Wieletów, Obodrzyców i innych) w części zaodrzańskiej. Główne ośrodki znajdowały się w (licząc od wschodu) Gdańsku, Kołobrzegu, Wolinie (potem Szczecinie), Arkonie.

Ziemie między ujściami Wisły i Odry podbite zostały przez władców polskich, jednak przy każdym osłabieniu władzy centralnej górę brały dążenia do odzyskania niezależności. Pierwszy swoją władzę nad całym Pomorzem między Wisłą a Odrą rozciągnął najprawdopodobniej Mieszko I. Ponownego podboju dokonywali Kazimierz Odnowiciel oraz Bolesław Krzywousty. W wyniku naporu Sasów do XIII wieku całe Pomorze zaodrzańskie znalazło się w granicach Cesarstwa.

W czasie rozbicia dzielnicowego Pomorze przedodrzańskie praktycznie uniezależniło się od Korony pod rządami rodu Gryfitów. Księstwa Gryfitów, choć sięgnęły po część ziem zaodrzańskich, same podatne były na rozbicie i w 1181 roku popadły w silną zależność lenną od Cesarstwa. Bliższe związki z Krakowem wykazywało Pomorze Gdańskie, które po rządach lokalnej dynastii wróciło pod władzę Łokietka, aby niemal natychmiast w 1308 roku zostać zdobyte przez Krzyżaków (rzeź Gdańska).

Pod koniec swego życia nieudaną próbę ponownego związania Pomorza Zachodniego z Koroną podjął Kazimierz III Wielki, pragnąc uczynić swym dziedzicem wnuka, Kaźka, księcia słupskiego. Po drugim pokoju toruńskim w 1466 roku Pomorze Gdańskie wróciło pod władzę króla Polski.

W 1637 wymarła dynastia Gryfitów. W 1648 w wyniku pokoju westfalskiego zachodnia część księstwa pomorskiego z Rugią i ujściem Odry przypadła Szwecji, a wschodnia elektoratowi Brandenburgii. Posiadłości szwedzkie z czasem coraz bardziej przechodziły na rzecz przeradzającej się w Prusy Brandenburgii. W 1720 roku Szczecin przeszedł pod władanie Prus, stając się stolicą prowincji Pommern. Prusy objęły wreszcie całe Pomorze Zachodnie w wyniku kongresu wiedeńskiego w 1815 przejmując ostatnią jego część należącą do Szwecji (Wolgast, Greifswald,Stralsund i Rugię).

Po reformie administracyjnej z 1818 roku Pomorze Zachodnie tworzyło prowincję Pommern, w skład której wchodziły rejencje szczecińska, stralsundzka i koszalińska. W 1832 roku rejencja stralsundzka została włączona do rejencji szczecińskiej, natomiast w 1838 roku powstała na południu Pomorza Zachodniego nowa rejencja pilska. W wyniku zakończenia II wojny światowej zachodnia część Pomorza Zachodniego przypadła Polsce, a jej ludność została wysiedlona. Wschodnia część Pomorza Zachodniego (Pomorze Przednie i skrawki Pomorza Szczecińskiego) znalazły się w granicach radzieckiej strefy okupacyjnej, a następnie NRD. Obecnie wraz z Meklemburgią stanowi kraj związkowy Meklemburgia-Pomorze Przednie.

Nieograniczony przywilej emisyjny waluty miała i ma zawsze tylko władza centralna. Od średniowiecza cesarze i królowie dzielili się tym przywilejem, nadając prawo bicia monety miastom, klasztorom, a nawet osobom prywatnym. W Polsce takie prawo otrzymały od Kazimierza Jagiellończyka w XV wieku miasta Gdańsk, Toruń i Elbląg.

W dobie nowożytnej pojawiły się inne monety lokalne, bite już bez przywilejów emisyjnych, ale z potrzeby ekonomicznej. W Polsce były to od końca XVIII wieku prywatne monety dóbr i folwarków, emitowane z metali nieszlachetnych w celu uzupełnienia brakującego w obiegu pieniądza ogólnopaństwowego o niskich nominałach.

Rozkwit miejskiego lokalnego pieniądza zastępczego nastąpił podczas I wojny światowej. Jako interesujący dokument ówczesnej rzeczywistości historycznej stał się szybko przedmiotem kolekcjonerstwa tak intensywnego, że niektóre miasta niemieckie emitowały takie pieniądze nie do obiegu, ale w celu sprzedaży kolekcjonerom.

Dziś waluta lokalna ma zupełnie inny charakter. Miasta i gminy nie muszą uzupełniać obiegu pieniężnego, ale szukają dla siebie nowych środków promocji. Waluta lokalna znakomicie spełnia te potrzeby, ponieważ mieszkańcy i turyści bardzo chętnie nabywają i zachowują na pamiątkę.

Waluta lokalna niesie ze sobą dużo informacji w opisach i wizerunkach zamieszczonych na awersach i rewersach, co w idealny sposób służy trwałej promocji walorów miasta czy gminy. Monety lokalne, docierając do dużej liczby odbiorców ze względu na wielotysięczne nakłady, staje się wyjątkowo skuteczną reklamą dla lokalnej społeczności.

Monety zastępcze są poszukiwanym narzędziem promocyjnym, o które zabiega wiele miast w całej Polsce. Współczesne waluty lokalne emitują miasta lub prywatni przedsiębiorcy i wprowadzają do "obiegu" poprzez lokalnych handlowców. Funkcjonują one w ściśle określonym czasie jako bon towarowy na terenie ustalonym przez emitenta i są akceptowane przez lokalnych przedsiębiorców jako forma płatności za towary i usługi. Emitent gwarantuje każdemu posiadaczowi waluty lokalnej wymianę w czasie trwania akcji wszystkich zgłoszonych do wymiany żetonów monetarnych.

W Powiecie Kamieńskim i jego nadbałtyckiej Gminie Międzyzdroje po raz pierwszy zostanie wprowadzony lokalny pieniądz zwany talarem. Mosiężnymi talarami przez okres wakacji do 30 września będzie można płacić za towary w wybranych sklepach, restauracjach i hotelach oraz wymieniać je w kantorach na inne waluty w stosunku 1 talar= 1 złoty lub zachować w kieszeni jako pamiątkę turystyczną.

Talary będą emitowane w nakładzie 10 tys. szt. wersja stopowa o nominale 10 TALARÓW.

Sklepy, restauracje, hotele i kantory, które będą przyjmować walutę lokalną, będą mogły później wymienić je na złotówki.

Obrót talarami nadbałtyckimi będzie odbywać się pod szyldem akcji promującej Powiat Kamieński i jego Gminy.

Organizator akcji poprzez umowy z przedsiębiorcami działającymi na terenie Gminy - Miasta Międzyzdroje, stworzy sieć punktów, w których w okresie trwania akcji będzie można:

• wymienić żetony na towary i usługi o równowartości 10 złotych za każdy żeton,
• wymienić żetony na pieniądze otrzymując 10 zł za każdy żeton,
• nabyć żetony wpłacając kwotę 10 złotych za każdy żeton (nie więcej jak 5 sztuk jednorazowo) jednakże nie inaczej niż podczas transakcji z przedsiębiorcami biorącymi udział w akcji.

Waluta lokalna to narzędzie za pomocą, którego nasze miasto ma być promowane na arenie krajowej jak i międzynarodowej.

Gmina Międzyzdroje zapoczątkuje serie Talary Nadbałtyckie Powiatu Kamieńskiego.

Przewidujemy, że duże zainteresowanie nadbałtyckimi talarami będzie ze strony nie tylko turystów, ale i kolekcjonerów. Tego typu żetony monetarne to prawdziwa gratka dla numizmatyków. Przykładowo, 3merki z Gminy Jastarnia z 2006 r. na internetowych aukcjach osiągają cenę 100 złotych.

Nie bójmy się rozbicia walutowego, które może nam zagrozić jedynie w wakacje.

Pobierz dokumentację:

FORMULARZ KONTAKTOWY

Telefon: 505-814-691